شمارهٔ ۸۵ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت شعر به زیبایی دل‌تنگی و جدایی را در دل شب و دروازه صبح بیان می‌کند. شاعر از سویدا (غم و اندوه) در دل شب سخن می‌گوید و می‌نویسد که با آمدن صبح، این غم به وضوح نمایان می‌شود. به‌عبارتی، شب نماد رازها و غم‌های پنهان است و صبح نماد بیزاری و روشنایی که این غم‌ها را بروز می‌دهد.