شمارهٔ ۹۰ صائب
صائب / مطالع / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چه آتش است به جان این دل مشوش را؟
که می خورد چو می ناب خون آتش را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به شدت ناراحتی و دل آشفتگی خود اشاره دارد. او از آتش وجودش صحبت می‌کند که مانند شرابی ناب، روح و جانش را می‌سوزاند و به او آسیب می‌زند. این تصویر نشان‌دهنده عمیق بودن درد و رنجی است که او تجربه می‌کند.