شمارهٔ ۱۰۵ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
اشک از گرمی آه دل من گلگون است
طره آه من از سلسله مجنون است
سرو آورده خطی سبز ز دیوان قضا
کز جهان دست تهی قسمت هر موزون است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و غمگینی صحبت می‌کند که دل او را پر کرده است. او اشک خود را نشانی از درد و اندوه می‌داند و اشاره‌ای به مجنون و عشق دارد. همچنین به زیبایی خط سبز سرو که نماد خوشبختی و قضا است، اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در این دنیا، هر کسی به مقدار شایستگی خود به خوشبختی دست می‌یابد.