شمارهٔ ۱۱۵ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاست
کمند وحدت من چارموجه دریاست
گره ز کار کریمان گشاده گردد زود
حباب نیم نفس بار خاطر دریاست
گریختیم به خاک از سپهر و غافل ازین
که خاک، تخته مشق محرران قضاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس آزادی و رهایی اشاره دارد. شاعر از بندهای بلا و مشکلات رهایی مییابد و وحدت را همچون دریایی وسیع توصیف میکند. او به نقش کریمان و نیروی نیکوکارانه اشاره میکند که میتواند مشکلات را سریعاً حل کند. همچنین، شاعر به فرار از آسمان و غافل بودن از واقعیت زندگی اشاره دارد و خاک را محل تمرین سرنوشتساز انسانها میداند.