شمارهٔ ۱۲۴ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
سخن بلند چو گردد به وحی مقرون است
اتاقه سر مصحف کلام موزون است
برات وعده می کهنگی نمی داند
که وعده می گلرنگ دعوی خون است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به اهمیت و زیبایی وحی و کلام الهی اشاره دارد. سخن وقتی به وحی مرتبط می‌شود، ارزش و معنای خاصی پیدا می‌کند. همچنین، وعده‌های الهی همواره تازه و زنده‌اند و هیچگاه کهنه نمی‌شوند، چرا که محتوای آن‌ها همیشه مرتبط و زنده است. در نهایت، این اشعار نشان می‌دهند که وعده‌های الهی همانند گلی زیبا و تازه، زندگی را به خون و عشق متصل می‌کنند.