شمارهٔ ۱۳۳ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیست
روزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
(یاری که نگیرد دلش از دوری منزل
در وادی تجرید به جز ریگ روان نیست)
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع حیا و زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ارباب حیا از نان و دنیا بی‌نیاز است و تنها از دل خود می‌خورد، زیرا زبان و کلامی برای ابراز احساسات ندارد. همچنین اشاره می‌کند که یاری که از دوری و جدایی دلش را آرام نمی‌کند، در وادی تجرید و معنویت هیچ چیز جز ریگ‌های روان نیست. به این معنا که در عمق تجرد و معنویت، چیزی جز تلخی‌های زندگی باقی نمی‌ماند.