شمارهٔ ۱۳۷ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ای دل بی درد، آزادی بس است
این همه آزار ما دادی بس است
سرفرازی میوه آزادگی است
سرو خضر راه این وادی بس است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان یأس و ناامیدی از درد و رنجی که از آزادی نداشته‌ایم، می‌پردازد. شاعر با اشاره به آزارهایی که تحمل کرده‌ایم، به اهمیت آزادگی و سرفرازی اشاره می‌کند و می‌گوید که کافی است و دیگر بس است.