شمارهٔ ۱۴۸ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی است
که عشق تازه عذاران بهار زنده دلی است
عزیزدار دل پاره پاره ما را
که شمع را پر پروانه مصحف بغلی است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جلوه شمع تجلی قسم می‌خورد و آن را نماد عشق و زندگی می‌داند. او عشق را بهاری زنده و شاداب توصیف می‌کند و به محبوبش اشاره می‌کند که همچون شمع، دل‌های عاشقان را روشن و پرورش می‌دهد. پروانه‌هایی که دور شمع می‌چرخند، نماد دلدادگی و عشق بی‌پایان هستند.