نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۶ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چون غنچه گر زبان تو با دل موافق است

بر کاینات از ته ل خنده لایق است

در وقت صبح چرخ نفس راست می کند

یعنی که غمگسار جهان یار صادق است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارتباط عمیق میان دل و زبان اشاره می‌کند. وقتی دل و زبان انسان با هم هماهنگ هستند، زندگی زیبایی دارد و کائنات نیز از این هماهنگی خوشحال می‌شوند. همچنین، صبح نماد امید و تازگی است و نشان می‌دهد که در این لحظه، یاری صادق در کنار انسان است که به او کمک می‌کند.