نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

فروغ عارضت پروانه سازد شمع بالین را

پر پرواز گردد چشم شوخت خواب سنگین را

ز تاراج هوسناکان بود ایمن گلستانت

که شرمت پای خواب آلود سازد دست گلچین را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی‌ها و احساسات عاشقانه اشاره می‌کند. او از شمعی که در کنار پروانه حرکت می‌کند و خواب سنگینی که چشمان معشوق را غرق کرده یاد می‌کند. شاعر همچنین نگران هوسکاران است و برای گلستان معشوق آرزو می‌کند که از آسیب آن‌ها در امان باشد، زیرا این هوسکاران ممکن است باعث شرمساری و آزار گلچین عشق شوند.