نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۴ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

(راه سخنم معنی بسیار گرفته است

از جوش گل این رخنه دیوار گرفته است)

(با صاف ضمیران به ادب باش که بسیار

از آب گهر آینه زنگار گرفته است)

(آن رهرو افسرده اساسم که مکرر

دامان مرا سایه دیوار گرفته است)

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها، شاعر به عمق معانی و احساسات خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که سخنانش حسی عمیق پیدا کرده و دیوارهای وجودش به خاطر درد و رنج‌هایش دچار ترک شده‌اند. همچنین تأکید می‌کند که باید با ادب و سلامتی درونی با یکدیگر رفتار کنیم، زیرا زیبایی و شکوه مقدار زیادی از ما پنهان است و نیاز به پاکی و زلالی دارد. در ادامه، شاعر به احساس افسردگی خود می‌پردازد و می‌گوید که او همچنان در سایه دیوارهایی قرار دارد که مانع از وجودش شده‌اند.