شمارهٔ ۲ - قطعه (در) تاریخ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
چون به الهام الهی، گرداند
نام خود خسرو جمجاه، صفی
بر سر مسند جم بار دگر
کرد آرام به دلخواه صفی
زین جلوس دوم نامی، یافت
نظر از حضرت الله صفی
کلک صائب پی تاریخ نوشت
«شد سلیمان زمان شاه صفی»
یارب این نام مبارک، بادا
متیمن به شهنشاه صفی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تجلی الهی و برکت نام "خسرو جمجاه صفی" اشاره می‌کند که دوباره بر مسند سلطنت نشسته است. او به آرامشی که این پادشاه برای دل‌ها به ارمغان آورده، می‌پردازد و او را با سلیمان زمان خود مقایسه می‌کند. در پایان، شاعر با دعایی از خداوند می‌خواهد که این نام مبارک و پادشاهی صفی همواره بادا.