نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۸ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچد

ز روزن در مصیبت خانه ما دود می پیچد

ز شمشیر که دارد صبح این زخم نمایان را؟

که دردم بر جگر زان رخت خون آلود می پیچد

کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک بردارد؟

که از روزن تماشایش عنان دود می پیچد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس درد و غم ناشی از مصیبت و رنج سخن می‌گوید. او تصویر می‌کند که غم در دلش پیچیده و از خانه‌شان دود می‌آید. زخم‌هایی که صبح نمایان می‌شوند، نشان‌دهنده رنج عمیق او هستند. همچنین، شاعر به زیبایی چهره‌ای آتشین اشاره می‌کند که نگاه کردن به آن باعث شعله‌ور شدن درد در دلش می‌شود. به‌طور کلی، این شعر تصویری از رنج، غم و زیبایی را به نمایش می‌گذارد.