شمارهٔ ۲۷۳ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گردد
خزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد
چراغی را که روغن می کشد دودی نمی باشد
ندارد آه حسرت هر که شادی مرگ می گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی احساساتی همچون تهیدستی و مرگ می‌پردازد. در آن اشاره شده است که درویش با وجود فقر، مرگ را خوشایند می‌یابد. همچنین، به تغییر فصل‌ها اشاره می‌شود و اینکه انسان‌ها در فصل زوال و بی‌برگی نیز می‌توانند با مرگ کنار بیایند. در نهایت، شاعر با اشاره به چراغی که به آرامی می‌سوزد، نشان می‌دهد که خوشحالی از مرگ حسرتی را به دنبال ندارد.