شمارهٔ ۲۹۴ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتد
نگردد رشته تر چندان که در آب گهر غلتد
که بیرون می‌دهد راز گلوسوز محبت را؟
عجب دارم ز دست رعشه‌داران این گهر غلتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به سرنوشت مژگان (مژه‌ها) اشاره می‌کند که اگر به خوناب غلت بخورد، هنوز خشک باقی می‌ماند. او می‌گوید که مانند رشته‌ای در آب، نمی‌تواند به دلیل غلتیدن در آبی، تر شود. شاعر به راز عشق دردناک اشاره می‌کند و از اینکه برخی افراد با وجود این درد، به ظاهر بی‌احساس هستند، تعجب می‌کند.