شمارهٔ ۲۹۵ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالد
زبان لاف را بر خاک، شمع انجمن مالد
نیاید از لطافت در نظر آن پیکر سیمین
مگر آن سرو سیم اندام صندل بر بدن مالد
به تهمت خوار گرداندن عزیزان را به آن ماند
که پیه گرگ، یوسف را کسی بر پیرهن مالد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات از شاعر به زیبایی‌های ظاهری و عواطف انسانی اشاره دارند. در آنها توصیف می‌شود که چگونه زیبایی و شرم چهره عشق را تحت تأثیر قرار می‌دهد و خود را در مقابل دیگران نشان می‌دهد. همچنین اشاره‌ای به لطافت و جذابیت بخصوصی در برخی افراد شده است، در حالی که سخن از غیرمنصفانه رفتار کردن با عزیزان و ایجاد اتهاماتی نادرست نیز به میان می‌آید. در کل، این شعر ترکیبی از زیبایی، لطافت و نادرستی در روابط انسانی است.