شمارهٔ ۳۲۱ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
شوربختی ز دو چشم تر ما می بارد
تلخکامی ز لب ساغر ما می بارد
از دم تیغ تو آسوده دلان محرومند
این رگ ابر همین بر سر ما می بارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، نویسنده به احساس درد و ناامیدی اشاره می‌کند. او می‌گوید که ناملایمات و بدبختی از چشمانش سرازیر است و تلخی زندگی از لبانش جاری می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که افراد بی‌خبر و آسوده از زندگی، از خطرات بی‌خبرند و در نهایت، باران غم و اندوه بر سرش می‌بارد.