نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳۵ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود

آشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود

دل بی درد من از خواب فراموشی جست

نامه دوست کم از سیلی استاد نبود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان احساسات و سختی‌های خود می‌پردازد. مرغ او نماد آزادی است، ولی حتی در آشیانه خود نیز احساس آزادی نمی‌کند. همچنین، او به یاد خاطرات دوستش می‌افتد و درمی‌یابد که یاد دوست کم از ضربه‌ای که معلمش به او زده نیست. به طور کلی، این شعر به تضاد بین آزادی و محدودیت، و همچنین به یادآوری دل‌تنگی‌های گذشته اشاره دارد.