شمارهٔ ۳۵ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟
پیش از فتیله چند بسوزد چراغ ما؟
ای محتسب به توبه قسم می دهم ترا
کاین موسم بهار مخور بر دماغ ما
(حسرت به نور ذره و عمر شرر کشد
یارب کسی مباد به روز چراغ ما)
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به حسرت و افسوس می‌پردازد. شاعر از داغ و شور درون خود سخن می‌گوید و از محتسب (مراقب اخلاق) می‌خواهد تا به حال و احساس او اهمیت دهد و در فصل بهار بر او خرده نگیرد. او به نور و زندگی اشاره می‌کند و آرزو دارد که هیچ‌کس در زمان شادی و روشنایی، با مشکلات و دردسر مواجه نشود. در کل، شعر حسرت، عشق و نارضایتی از شرایط را به تصویر می‌کشد.