نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد

ز پاره های دل آن خاک را یمن سازد

وفا مجوی ز مصر وجود، هیهات است

که بوی پیرهن اینجا به پیرهن سازد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این چهار خط به احساس دلتنگی و تعلق خاطر خود به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی در دورترین نقاط، دلش به یاد او و تکه‌هایی از خاک وطنش است. او وفا و صداقت را در وجود معشوقش نمی‌بیند و می‌گوید که ارتباطی که می‌خواهد، در این فضا برقرار نمی‌شود. این شعر بیانگر غم و longing شاعر برای وصال و ارتباط عمیق با معشوق است.