نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۳ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آنجا که عارض تو ز می لاله گون شود

در دیده رشته های نگه جوی خون شود

لنگر درین محیط کند کار بادبان

دیوانگی ز سنگ ملامت فزون شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد. هنگامی که معشوق در جلوه‌ای زیبا ظاهر می‌شود، نگاه‌ها به سمت او جلب می‌شود و خون در رگ‌ها به جوش می‌آید. همچنین، توفان‌های عاشقانه در این فضا اتفاق می‌افتد و حس جنون و دیوانگی در دل عاشق بیشتر می‌شود، به طوری که فشارهای اجتماعی و انتقادات به اندازه‌ای شدید می‌شود که شعر را به سمت دیوانگی سوق می‌دهد.