نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

(حاجت از خاک مراد در میخانه طلب

دم همت ز لب خامش پیمانه طلب)

(مشرق گوهر جودست کف ابر بهار

هر چه خواهد دلت از گریه مستانه طلب)

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به زیبایی خواسته‌ها و آرزوهای انسانی را به تصویر می‌کشد. شاعر از خاک و خاکی بودن، در میخانه طلب می‌کند و به دنبال آرزوهای خود است. او می‌گوید که هر چه دل می‌خواهد، باید با شجاعت و همت از آن طلب کند. همچنین به تصویری از بخشش و فراوانی ناشی از نعمات بهاری اشاره دارد. در کل، این ابیات ترغیب به طلب و جست‌وجو برای رسیدن به خواسته‌ها را به تصویر می‌کشند.