نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶۰ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهار

خوش وصالی قسمت بلبل شد از جوش بهار

از در گلشن به دشواری برون می آورد

بس که دامان صبا پر گل شد از جوش بهار

سبزه پشت لبت چون ریشه در دلها دواند

گوشه دستار پر سنبل شد از جوش بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی‌های بهار و شور و شوقی که در طبیعت به وجود آمده، سخن می‌گوید. آشیان پرنده‌ها (بلبلان) به خاطر گل‌های بهاری شاداب شده و بلبل‌ها از نعمت وصال و زیبایی‌های بهار بهره‌مند گشته‌اند. همچنین اشاره می‌شود که نسیم بهاری با خود گل‌ها را به همراه دارد و سبزه‌ها و گل‌ها در دل‌ها می‌رویند و زیبایی را به وجود می‌آورند. به طور کلی، این شعر حال و هوای خوش بهار و زیبایی‌های آن را توصیف می‌کند.