شمارهٔ ۴۸۶ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاص
هر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص
تنگدستی راست لازم گریه بی اختیار
تاک تاآورد برگ از چشم پر نم شد خلاص
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان این نکته می‌پردازد که کسانی که پیش از مرگ از دنیای غم و اندوه رها می‌شوند، آزاد شده‌اند. همچنین، خروج از این دنیا به معنای رهایی از مشکلات و سختی‌هاست. به گفته شاعر، فقر و تنگدستی سبب آورده‌ی اشک و گریه می‌شود و در نهایت، تصویر این حالت به نوعی رهایی از این دنیای سختی‌ها و غم‌ها تلقی می‌شود.