شمارهٔ ۵۰۱ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گریه را بی‌طاقتی آموختن حق من است
در دو مجلس قطره را همچشم طوفان می‌کنم
دیده افسردگان گرمی ز آتش می‌برد
داغ را در رخنه‌های سینه پنهان می‌کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق و دردناک فردی است که به غم و اندوه خود عادت کرده و آن را به نوعی حق خود می‌داند. شاعر از گریه به عنوان راهی برای ابراز احساساتش یاد می‌کند و در عین حال، غم و داغ درونش را به صورت پنهان حفظ می‌کند. او قطرات اشک را مانند طوفان احساس می‌کند و به عمق ناراحتی‌های دیگران می‌نگرد.