نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳۲ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهم

مرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم

چون صبح بس که پرده دری دیده ام ز خلق

ترسم که راز با دل شب در میان نهم

خاکم که سینه ام هدف تیر عالم است

گردون نیم که با همه کس در کمان نهم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر نارضایتی شاعر از دنیا و تجملات آن است. او اعلام می‌کند که هرگز دل به زیبایی‌های فریبنده این جهان نمی‌سپارد، زیرا احساس می‌کند مانند پرنده‌ای است که در آشیانه‌اش تخم نمی‌گذارد. شاعر همچنین از ترس آشکار شدن رازهای خود با دیگران صحبت می‌کند و می‌گوید که او در معرض تیرهای آزار دنیا قرار دارد، اما نمی‌خواهد به راحتی در میدان نبرد زندگی تسلیم شود. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده تنهایی و مقاومت شاعر در برابر چالش‌های زندگی است.