نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز جلوه تو حیاتی است خاکساران را

که خون مرده شمارند آب حیوان را

چو برق بگذر ازین خاکدان که در یک دم

سفال تشنه کند آه گرم، ریحان را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به این دارند که زیبایی و جلوه‌ی معشوق جان و حیات بخش به خاکساران (افراد humble و خاکی) است، به گونه‌ای که مردم آنان را با آب حیات‌بخش مقایسه می‌کنند. همچنین اشاره می‌کند که مانند برق، باید از این دنیای مادی و خاکی بگذری، چرا که در یک لحظه می‌تواند ظاهری تشنه و نیازمند (سفال تشنه) به عشق و نعمت (آه گرم ریحان) باشد. در مجموع، این اشعار به اهمیت عشق و حقیقت در زندگی اشاره دارند.