شمارهٔ ۵۸۰ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟
مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
جگر خود مخور از حسرت گلزار خلیل
آتش خشم فروخور که گلستان گردی
باش واله که درین دایره بی سر و پا
می شوی مرکز اگر دیده حیران گردی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به بیان احساسات عمیق و تأمل در ارتباط با عشق و درک معنوی اشاره دارد. شاعر به این نکته تأکید می‌کند که با درگیر شدن در سخنان بیهوده و یکسره پاره‌پاره، ممکن است از حقیقت دور شویم. او از فضایی پر از حسرت و خشم صحبت می‌کند و به جای آن، بر اهمیت آرامش و روشنی دیدگاه تأکید می‌ورزد. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که با یک نگرش باز و حیران، می‌توان به مرکز حقیقت رسید.