شمارهٔ ۵۹۹ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
اول علاج ما به نگاه کشند کن
آنگاه غیر را هدف نوشخند کن
از صد یکی به سوز نهانی نمی رسد
ای کمتر از سپند، صدایی بلند کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر می‌گوید که برای درمان مشکلات ابتدا باید به درون خود نگاه کنیم و سپس به دیگران بخندیم. همچنین اشاره می‌کند که فقط یک نفر از صد نفر به دلیلی پنهان آسیب نمی‌بیند و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که کسی که کمتر از آتش (سپند) است، نباید صدای بلندی داشته باشد. به طور کلی، این شعر بر اهمیت خودآگاهی و humildity تأکید دارد.