نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰۸ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

می به جامم می کند چشم خمارآلود تو

گل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

می رسی از گرد راه و می توان برداشتن

گرده خورشید از روی غبارآلود تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت چشمان معشوق اشاره دارد و تأثیر آن را بر احساسات شاعر نشان می‌دهد. می‌ و گل نمادهای عشق و زیبایی هستند که به واسطه‌ی چشمان خمارآلود او به‌وجود آمده‌اند. شاعر از طریق این تصویرها، حالتی عاشقانه و شاعرانه را از ارتباط با معشوق خود به تصویر می‌کشد.