نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۴۲ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده‌ای

بازای سرچشمه خورشید، طوفان کرده‌ای

گرچه شمشیر ترا سنگ فسان در کار نیست

خواب سنگین را فسان تیغ مژگان کرده‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره دارد و نشان می‌دهد که چگونه او با چهره‌ای زیبا و شگفت‌انگیز خود توانسته است دنیای اطرافش را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین به قدرت و تأثیرات چشمان او اشاره می‌کند که حتی بدون استفاده از سلاح، قادر به ایجاد هیجان و تغییرات است. به طور کلی، شاعر از زیبایی و انرژی معشوق خود الهام گرفته و چگونگی تأثیرگذاری او را بر احساسات و دنیای خود توصیف کرده است.