شمارهٔ ۶۵۲ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
کند چه نشو و نما دانه زمین گیری
که در گذار ندیده است ابر تصویری
مبرهن است ز شبنم ربایی خورشید
که در بساط فلک نیست دیده سیری
به هر که نیست به حق آشنا، ندارد کار
ندیده ام چو سگ نفس آشنا گیری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تحلیل مفهوم رویش دانه در زمین می‌پردازد و اشاره می‌کند که دانه به محض ورود به زمین، به شکل نامناسبی رشد نمی‌کند. او از این نکته یاد می‌کند که آسمان‌ها و ستاره‌ها نمی‌توانند بر زندگی انسان به‌طور کامل تسلط داشته باشند. او همچنین بر اهمیت آشنایی با حق تأکید می‌کند و می‌گوید کسی که با حقیقت آشنا نیست، مانند سگی است که حتی نفس خود را نمی‌شناسد. در نهایت، شاعر به ناامیدی از عدم درک و آشنایی با حقیقت در میان مردم اشاره می‌کند.