شمارهٔ ۶۶۸ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
یکی هزار شد از عشق ناتمامی من
ز آفتاب قیامت فزود خامی من
کمال چون مه نو بوته گدازم شد
به از تمامی من بود ناتمامی من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به عشق ناکامل و ناتمامی خود اشاره می‌کند. او احساساتی قوی دارد که از شدت عشق و بی‌نقصی نرسیدن به کمال، در وجودش افزایش می‌یابد. او به این نتیجه می‌رسد که ناتمامی او در اصل، بخشی از وجودش است و این احساسات او را به تحقق کمال نزدیک‌تر می‌کند.