شمارهٔ ۶۷۲ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تیغ دو دم بود لب خندان به چشم من
شاخ گل است زخم نمایان به چشم من
گشته است از نظاره آن سرو جامه زیب
سوهان روح، سرو گلستان به چشم من
صبح دگر شود ز پی خواب غفلتم
خالی اگر کنند نمکدان به چشم من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تضاد بین زیبایی و درد اشاره می‌کند. لبخند زیبا مانند تیغی دو دم است که درد را به همراه دارد. زخم‌های ناشی از این زیبایی در چشم شاعر نمایان است. همچنین، به موضوع خواب و غفلت اشاره می‌کند و از این می‌گوید که اگر چیزی از زندگی‌اش گرفته شود، مانند نمکدان خالی خواهد بود. در کل، شعر احساسی عمیق از زیبایی و عذاب و همچنین دلتنگی را به تصویر می‌کشد.