نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ او

هم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او

در شب تاریک نتوان دزد را دنبال رفت

دل گرفتن مشکل است از طره شبرنگ او

از لطافت نسبت رخسار او با گل خطاست

کز نگاه گرم گردد آفتابی، رنگ او

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوب اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هیچ آیینه‌ای نمی‌تواند زیبایی صورت او را به درستی نشان دهد. در تاریکی شب، دنبال کردن دزد دشوار است چون دل کندن از جذابیت او سخت است. همچنین، لطافت چهره او به قدری زیاد است که مقایسه‌اش با گل اشتباه است و نگاه گرم او آنقدر تأثیرگذار است که مانند رنگ آفتاب می‌شود.