شمارهٔ ۶۷۸ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای او
خضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
خواجه مستغنی ز دین من به دنیای دنی است
چون نباشم من به دین مستغنی از دنیای او؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دو شخصیت عمر و خضر اشاره می‌کند که به نوعی نماد جاودانگی و زندگی ابدی هستند. از طرفی دیگر، شاعر به وضعیت خود اشاره می‌کند که در دنیای مادی و متاثر از دین و دنیای اوست. در نهایت، او به این نکته می‌پردازد که اگر من از دین خود غنی باشم، دیگر نیازی به دنیای مادی نخواهم داشت.