تکبیت شمارهٔ ۱۰۰۶ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
از گهر سنجی این جوهریان نزدیک است
که ز ساحل به صدف باز برم گوهر خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که گوهر واقعی انسان از درون او به دست میآید و او در تلاش است تا این گوهر را همانند یک جواهر از درون خود به بیرون بیاورد. شاعر از مفهوم صدف به عنوان حامی و محافظ گوهر خود یاد میکند و بر اهمیت خودشناسی و کشف قابلیتهای درونی تأکید دارد.