تکبیت شمارهٔ ۱۰۰۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش
ما و دریا نمودیم به هم گوهر خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس شرم و خجلت شاعر است که در کنار دریا به راز و دلمشغولیهای خود میپردازد. او از زیباییهایی که در دریا و خود تجربه کرده، سخن میگوید و به اشتراک گذاشتن گنجینههای درونیاش اشاره میکند.