تکبیت شمارهٔ ۱۰۲۰ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چو برگ غنچهٔ نشکفته ما گرفته دلان
نشد که سر به هم آریم یک زمان در باغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شعر به حسرت و کمبود ارتباط اشاره دارد. شاعر میگوید مانند برگهای غنچه که هنوز نشکفتهاند، دلهای ما هم گره خوردهاند. اما نتوانستهایم زمانی را در کنار هم در باغ خوشبختی سپری کنیم. به نوعی، این شعر ابراز نارضایتی از عدم همکاری و نزدیکی عاطفی است.