تکبیت شمارهٔ ۱۰۶۲ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به پای قافله رفتن ز من نمیآید
چو آفتاب به تنها روی برآمدهام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این مصرع بیانگر احساس تنهایی و ناتوانی گوینده در همراهی با دیگران است. او مانند آفتابی که به تنهایی بالا میآید، احساس میکند که نمیتواند به قافله و جمعیت بپیوندد.