تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
رزق میآید به پای خویش تا دندان به جاست
آسیا تا هست، در اندیشه نان نیستم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این جمله به این معناست که روزی و رزق به دنبال تلاش و کوشش انسان میآید و تا زمانی که حیات و توانایی وجود دارد، انسان باید در فکر تأمین معاش و نیازهای خود باشد. به عبارت دیگر، تلاش و فکر به نان و روزی اهمیت دارد.