تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بود از موی سفید امید بیداری مرا
بالش پر گشت آن هم بهر خواب غفلتم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت اشاره دارد به اینکه موی سفید نماد امید به بیداری و آگاهی است، اما در عین حال، بالش پر شده از خواب و غفلت نشاندهندهی عدم توجه و راکد بودن در زندگی است. این تضاد بین امید و خواب غفلت را به تصویر میکشد.