تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۵ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
روشندلی نمانده درین باغ و بوستان
با خود مگر چو آب روان گفتگو کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این دو بیت شاعر از فقدان روشنایی و روشنی در باغ و بوستان صحبت می‌کند و تنها راه مجادله با این تاریکی را گفت‌وگو با آب روان می‌داند. این بیان نمادی از جستجوی ارتباط و یافتن معنا در دنیای سرد و خالی است.