تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۶ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به وفاداری نسبت به مردم اشاره کرده و می‌گوید که ما هیچ نسبتی با مردم نداریم و خود را از آنها جدا احساس می‌کنیم، به ‌گونه‌ای که دیگران در جامعه در حال پیشرفت هستند، اما ما همچنان در یک وضعیت نامناسب و پایین قرار داریم، شبیه خاک و ریگ ته جوی.