تکبیت شمارهٔ ۱۲۷۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آن طفل یتیمم که شکسته است سبویم
از آب، همین گریهٔ تلخی است به جویم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به حسرت و درد ناشی از یتیمی و ناامیدی اشاره دارد. شاعر از حالتی صحبت میکند که در آن، کودک یتیمی گِرد آب گریه میکند و این گریه همچون تلخی آب، نشاندهنده غصه و شکستگی اوست.