تکبیت شمارهٔ ۱۲۸ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دَر طریقت، بارِ هرکس را که نگْرِفتم به دوش
چون گشودم چشمِ بینِش، بار بَر دل شد، مَرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به بیان تجربهای معنوی میپردازد. او بیان میکند که هرگز بار سنگینی را بر دوش کسی نگذاشته است و با گشودن چشم بینشاش، متوجه شده که بار سنگین دلش به دوش اوست. این شعر نشاندهندهی درک عمیق و مسئولیت فردی در زندگی است.