تکبیت شمارهٔ ۱۳۲ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
فنای من به نسیم بهانهای بندست
به خاک با سر ناخن نوشتهاند مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به رابطهای عمیق و ناکام با زندگی اشاره دارد. "فنای من" به معنای از دست رفتن یا نابودی است که به نسیم (به عنوان نمادی از امید و تغییر) وابسته شده است. همچنین "به خاک با سر ناخن نوشته اند مرا" نشاندهندهی احساس تاثیرپذیری و سرنوشت محتوم اوست، گویی سرنوشتش بر روی زمین حک شده است.