تکبیت شمارهٔ ۱۳۲۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دل را به آتش نفس گرم آب کن
ای غافل از خزان، گل خود را گلاب کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این دو بیت، شاعر به اهمیت توجه به احساسات و زیباییهای درونی اشاره میکند. او از کسی میخواهد که دلش را با عشق و حرارت پر کند و همچنین به خاطر غفلت از زیباییهای زندگی، خود را آراسته و شاداب نگه دارد.