تکبیت شمارهٔ ۱۳۷۱ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ز گریهای که مرا در گلو گره گردد
سپهر سفله کند کم ز آب و دانهٔ من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعر نشاندهنده احساس اندوه و ناامیدی است. شاعر از گریهاش که در گلو گره میخورد صحبت میکند و به این موضوع میپردازد که دنیا (سپهر) بر او سخت گرفته و او را از نعمتهای ابتدایی مانند آب و غذا محروم کرده است. در واقع، این شعر غم و مبارزه با مشکلات را به تصویر میکشد.