تکبیت شمارهٔ ۱۳۸ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
روی تلخ دایه نتواند مرا خاموش کرد
طفل بدخویم، شکر در شیر میباید مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، گوینده بیان میکند که با وجود داشتن مشکلات و تلخیها، نمیتواند از بیان احساساتش دست بردارد. او به خود یادآوری میکند که مانند یک کودک بدچهره، نیاز به شکر و شیر دارد تا به زندگیاش طعمی شیرین بدهد.